środa, 12 marca 2014

Rozdział ósmy.


5 KOMENTARZY = NOWY ROZDZIAŁ
- Prowadzę pewne interesy, lewe. Sprzedaję lewe papierosy na rynku. Potrzebuję człowieka, który będzie dostarczał papierosy i pilnował, żeby wracała kasa. Jak nie słownie to fizycznie. Nie jest to łatwe ale nie będę płacić mało. Na pewno uda ci się pomóc twojej mamie. - zapalił światło i wyciągnął ze schowka papiery, prawdopodobnie to była umowa o "pracę". Czułem się jak w jakimś filmie kryminalnym. Nie bardzo chciałem mu wierzyć na słowo, tym bardziej zgadzać się na takie brednie. Mężczyzna podał mi papiery i długopis. Przeczytałem tą umowę i byłem w szoku. Nie myślałem, że takie rzeczy dzieją się naprawdę. Co prawda nie wyobrażam sobie siebie w tej roli lecz to była decyzja, którą musiałem podjąć już i teraz. Nie ważne czy będzie ona bardziej czy mniej korzystna, wziąłem od Azjaty długopis i podpisałem kwitek.
- Przepraszam ale przyszedłem po swoją mamę. - powiedziałem niepewnie i otworzyłem drzwi czując dotyk na skórze.
- Louis, weź to na poważnie. To nie jest gra komputerowa. Jutro zjawi się u ciebie twój partner i ci wszystko opowie. Śpij dobrze. - nie wiedziałem jak to wszystko odbierać, bałem się tak cholernie mocno.
Gdy już mężczyzna odjechał swoim wozem, zacząłem się rozglądać gdyż mama powinna już skończyć pracę. Spojrzałem na ulicę prowadzącą do przystanku autobusowego, cicho podbiegłem do mamy nachylając się i strasząc ją. Kobieta podskoczyła z piskiem uderzając mnie z torebki niczym rozwścieczona starsza pani. Złapałem się za twarz.
- Lou! To ty! Jak możesz mnie tak straszyć!? - zaczęła krzyczeć na przemian z śmianiem się. Usiedliśmy na ławeczce przy przystanku autobusowym.
- Nie męczysz się tam za bardzo? Wszystko dobrze? - opatuliłem mamę swoją bluzą.
- Przestań się przejmować, nie jestem jeszcze kaleką Loui.
Gdy przyjechał bus, swoją drogą pusty zajęliśmy miejsca siedzące. W trakcie drogi zjedliśmy po batoniku i rozmawialiśmy o ulubionym serialu. Wysiedliśmy przystanek wcześniej, gdyż mieliśmy potrzebę zrobić jakieś zakupy. Sklep był całodobowy w związku z czym nie było problemu wstąpić tam o 22.
Po powrocie do domu, wziąłem szybki prysznic i na samych bokserkach usiadłem przed telewizorem. Mama już prawdopodobnie spała. Odpaliłem TV i zastanawiałem się nad tym jak moje życie jest nudne i rutynowe. Może Ivy jest jaka jest ale zazdroszczę jej tego wszystkiego co ma.. Zdrowych rodziców, pieniądze i zapewnioną przyszłość. Siedziałem tak oglądając mecz, który Irlandia wygrała, więc w świetnym humorze spędzałem ten wieczór, gdy do drzwi zadzwonił dzwonek. Wstałem poprawiając bokserki i spojrzałem przez wizjerek. Stał młody blondyn. Wyglądał na jakieś 28 lat jak nie mniej. "Jutro zjawi się u ciebie twój partner i ci wszystko opowie", słowa pana Shina przyszły mi do głowy.. Ale miał być jutro. Przekręciłem zamek patentowy i uchyliłem drzwi.
- O co chodzi? - mówiłem przez lekko uchylone drzwi bo co jak co ale byłem tylko i jedynie na bokserkach a lato to, to jeszcze nie było. Obmierzyłem chłopaka, był dość wysportowany i wysoki.
- Witaj, Louisie. Jesteś sam? Musimy porozmawiać, dobrze wiesz o czym. - zaczął od razu do rzeczy. Ruchem ręki wskazałem park, sygnalizując że tam mamy porozmawiać.
- Poczekaj, wciągnę portki i możemy się tam przejść. - zamknąłem na chwilę drzwi wpuszczając mężczyznę do przedpokoju. Jednym sprawnym ruchem ubrałem się w czarne spodnie i jakąś żółtą bluzę.
Przechadzając się wzdłuż alejki dla pieszych wyciągnąłem paczuszkę z papierosami. Wystawiłem ją w kierunku blondyna. Poczęstował się.
- Więc słucham, co musisz mi opowiedzieć.
- Co tu dużo mówić.. Wplątujesz się w gówno.. - mówił co chwila przerywając by zaciągnąć się papierosem.- pełno ustawek i innych równie głupich rzeczy. Jutro o 19 jedziemy do Londynu by załatwić sprawy. Głównie ściągnąć długi. Ubierz się w normalne ciuchy i niczym nie wyróżniaj. Dlatego cię tak nachodzę dzisiaj bo jutro mamy misję. Oczywiście nie będzie ona polegała na grzecznym gadaniu i z tym chyba się liczysz. - uśmiechnął się do mnie, nie pasował mi na gangstera ani żadnego takie alfonsa. Był miły, bardzo. Ale cóż, pozory mylą po prostu się chłopak dobrze kryje.
- Boję się, nie wiem czy chcę zgnić w pierdlu za rozróby.
- Z początku też się bałem ale potrzebowałem pieniędzy, żeby utrzymać mnie i młodszą siostrę po tym gdy nasi rodzice zginęli, utopili się. Siostra do dziś myśli, że pracuję w hurtowni Shina. Jest to troszkę bagnem, bo skąd wiesz czy jutro nie zapuka do ciebie policja. - spojrzał w niebo a w moim umyśle rosło przerażenie.
- Mamy podobne historie. Brak pieniędzy. Moja mama zachorował, a jak sam pewnie wiesz operacje mało nie kosztują. - uroniłem jedną łzę, jak mięczak. Myślałem, że niebieskooki mnie zaraz wyśmieje natomiast on jedynie poklepał mnie dłonią po barku.
- Nie bój się stary, jakoś się ułoży. A póki co musimy trzymać się razem. Przepraszam.. Jestem Liam.
- Louis. - odpowiedziałem krótko i zwięźle. Szliśmy wokół drzew i ławek. Zaczęło się robić późno więc wymieniliśmy się numerami telefonów i każdy się rozszedł w przeciwne strony.e
Liam Payne (27l.) od kiedy jego rodzice zginęli pracuje dla pana Shina. Jest miłym i radosnym chłopakiem mimo tego co musi robić. Nie chce już tego, ale wciąż potrzebuje pieniędzy.
 Wyrazy: 788
Litery: 5010
Stanowczo za długi rozdział, gdyż nie staracie się :)) ale jest. Soyeon xx.

9 komentarzy:

  1. Proszę o umieszczenie linku/buttonu spisu
    http://spis-blogow-1d.blogspot.com

    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Chcemy więcej!:)

    OdpowiedzUsuń
  3. W odpowiedzi na twoje pytanie: Nie musisz wstawiać banneru. ale mogłabyś zapisać trochę inaczej nasz spis? Np. Spis Opowiadań o One Direction. Bannery i linki to nasza reklama, więc sama rozumiesz. ;)

    Pozdrawiamy, S1D x

    OdpowiedzUsuń
  4. [SPAM] Proszę przeczytaj! :)
    Każde wydarzenie ma gdzieś swój początek. Życie człowieka zaczyna się przy narodzinach – najczęściej w szpitalu. A gdzie zaczyna się historia naszych bohaterek? Zbliża się weekend majowy, Rose dostaje list i razem ze swoja przyjaciółką Leną lecą do Londynu. Dokładnie poznają tam pięciu chłopaków. Czas mija bardzo szybko, nadchodzi czas powrotu, lecz już na wakacjach jedna z nich ponownie tam wraca. Powstają nowe głębokie uczucia, niektóre z tajemnic zostają rozwiązane.
    Co się stanie, gdy jedna z dziewczyn będzie uczestniczyła w wypadku samochodowym? Co się z nią stanie?
    Co łączy Harrego i Rose? Czy ich związek będzie miał wpływ na uczucie dziewczyny do Louisa?
    Czy między Leną a Zaynem pojawi się kiedyś coś więcej? I jaki wpływ będzie miał na to Kuba?
    Czy amnezja może coś zmienić? Czy człowiek może żyć z tym tak jak wcześniej?

    Jeśli szukasz opowiadanie, w którym przeczytasz o wielu zabawnych momentach to dobrze trafiłeś! Zapewniam, że to nie będzie historia, w której bohaterowie już w pierwszym rozdziale będą w sobie szaleńczo zakochani, dla miłości potrzeba trochę czasu.

    Może pierwsze rozdziały nie będą najlepszej jakości, ale muszę przyznać, że to co jest teraz publikowane (Rozdział XXXIII) wygląda o wiele lepiej! Człowiek uczy się na własnych błędach i poprawia to, co jest nie do końca dopracowane.

    Masz ochotę na blog, w którym posty dodawane są systematycznie? Odpowiadają ci rozdziały dodawane w każdy piątek miesiąca? Jeśli tak, to serdecznie zapraszam!
    http://ill-look-after-you.blogspot.com/
    I oczywiście zachęcam do czytanie i komentowania :-)

    OdpowiedzUsuń
  5. Dodaj coś prossze<3

    OdpowiedzUsuń
  6. Super ! Naprawdę fajnie piszesz ^^ A pomysł cudowny !! Czekam na nn :)
    Wpadniesz i skomentujesz ?
    http://little-things-one-direction-love.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  7. Super rozdział. Bardzo mi się podoba twój blog, jest genialny! Czekam na nn!
    http://fanfiction-lovi.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję! <3 Soyeon xx.